artykuł

Indianie: Boso czy nie boso?

Dziś opowiem Wam coś więcej o indiańskim obuwiu, jakim są… mokasyny :) Serdecznie zapraszam do przeczytania paru zdań o przydatności, rodzajach czy też sztuce ich wytwarzania.

 

Mokasyny były powszechnie noszone z wyjątkiem Indian żyjących wzdłuż granicy meksykańskiej, południowych prerii i północno-zachodniego wybrzeża, którzy przeważnie chodzili boso. Nazwa tego obuwia wykonanego w całości ze skóry najprawdopodobniej wywodzi się z dialektu Wschodnich Algonkinów od słowa mockasin lub też mawhcasun.

Indiańskie obuwie zostało również docenione przez białych. Kiedy podróżnicy i osadnicy rozpoczynali inwazję na amerykańskie lasy, wzgórza, czy rzeki, bardzo szybko okazało się, że ich ciężkie i sztywne buty z twardymi podeszwami są nieodpowiednie do chodzenia po skałach, grząskim terenie, czy powalonych drzewach. Dodatkowo były bardzo niewygodne przy długich wędrówkach. Natomiast kiedy przemokły – wysuszenie ich w ciągu nocy było czymś nierealnym. Po pozostawieniu ich w pełnym słońcu schły dobrych kilka godzin, ale co najgorsze… Prawie zawsze wtedy pękała ich skóra. Wkrótce jednak biali zauważyli zalety tubylczego obuwia idealnego do tych warunków.

 

05819118388237e715384157f1163261

Należy zaznaczyć, że czerwonoskórzy dzielą się na dwa podstawowe typy pod kątem miejsca zamieszkania: Indianie Prerii oraz Indianie Leśni. Mokasyny tych pierwszych miały przede wszystkim grubą niegarbowaną podeszwę chroniącą stopę przed ostrymi kamieniami czy kolcami kaktusów. Górna ich część była miękko wyprawiana, często z przyszytym małym kawałkiem skóry na wierzchu (tak jak w naszych butach tzw. język). Były one też raczej stosunkowo krótkie (maksymalnie za kostkę) w odróżnieniu od mokasynów używanych przez Indian Leśnych. Charakteryzowały się one wykonaniem z jednego, odpowiednio zawiniętego i zszytego kawałka skóry. Sięgały często aż do kolana, chociaż na co dzień używane były przeważnieil_340x270.667243260_mbv2 krótsze. Zrobione były z miękkiej skóry, która umożliwiała stabilniejsze poruszanie się po niepewnym leśnym terenie oraz lepszą przyczepność spowodowaną między innymi możliwością dopasowania stopy do podłoża, co jest niemożliwe przy użyciu zwykłych butów. Dzięki temu, że były wysokie, chroniły łydki przed krzakami, gałęziami i innymi ostrymi rzeczami, które bardzo często można było spotkać w leśnym terenie. Bardzo dobrze sprawdzały się one również podczas używania canoe.

 

 

Ciekawo169853stką jest, że niektóre plemiona do swoich mokasynów lubiły dodawać frędzle. Nie miały one wcale na celu “upiększyć” butów. A więc po co to było? Otóż po to, żeby idąc – od razu zacierać za sobą ślady.

 

Red. Sunka Wakan


Zapraszamy do gry w The West

1 raz komentowano: “Indianie: Boso czy nie boso?Dodaj swój →

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>