artykuł

Daniel Boone

Bohater niniejszego artykułu urodził się 2 listopada 1734 w Birdsboro w Pensylwanii. Był on szóstym z jedenaściorga dzieci angielskich imigrantów. Jego rodzina mieszkała na pograniczu Pensylwanii, co sprawiało, że okolica nie była zbyt bezpieczna, ale jego rodzina utrzymywała dobre stosunki z niedaleko żyjącymi plemionami indiańskimi. Z powodu dość dzikiej okolicy młody Daniel musiał szybko nauczyć się bronić, zatem swoją pierwszą strzelbę otrzymał w wieku 13 lat. Związana jest z tym historia jakoby Daniel wraz z innymi chłopakami mieli iść przez las, gdy nagle usłyszeli miauknięcie pumy. Wszyscy prócz naszego bohatera mieli się wystraszyć, a sam młody Boone strzelił do pumy i trafił ją prosto w serce.

Nie odebrał on stosownego (według naszych miar) wykształcenia. Czytania i pisania nauczył się w domu, byli historycy uważający go za półanalfabetę. Należy jednak dodać, że na swoje wyprawy brał książki, a wśród swoich kompanów najczęściej był jedynym potrafiącym czytać czy pisać.

Jego początek kariery wojskowej wiąże się ze służbą w brytyjskiej armii podczas wojny z Francuzami i Indianami, gdzie w 1755 roku był woźnicą taborów oddziałów pod dowództwem gen. Braddocka. W kolejnych latach został członkiem milicji w Karoliny Północnej, ożenił się z Rebeką Bryan. Jako świetny i znany już traper wysyłano Boone’a na dalekie wyprawy. W trakcie jednej z nich trwającej 2 lata jego żona sądziła, że zmarł i zdradziła go z jego bratem, czego owocem była córka Jemina. Daniel po powrocie przebaczył żonie, a dziewczynka miała stać się oczkiem w głowie naszego bohatera.

Często miewał problemy z prawem związane z długami. Jego zawód – trapera i myśliwego stawał się nieopłacalny w miejscu swojego zamieszkania, gdyż kolejni osadnicy zwiększali konkurencję, czego efektem było sprzedaż ziemi.

Daniel słyszał wiele opowieści na temat bogactwa fauny i flory w Kentucky. Wyprawiając się tam został złapany przez członków plemienia Szaunisów, którzy uważając te tereny za swoje kazali mu nigdy nie wracać. Pomimo tego Boone zebrał grupę emigrantów wraz ze swoją rodziną i postanowili w 1773 roku osiedlić się w Kentucky. W trakcie konfliktu z Indianami został zabity syn Boone’a – James. Ostatecznie po serii walk Indianie zrezygnowali ze swoich praw do Kentucky, a to oznaczało napływ emigrantów.

W chwili wybuchu wojny o niepodległość Indianie pragnęli odzyskać tereny Kentucky do czego namawiali ich Brytyjczycy. Urządzano rajdy na tereny zajęte przez emigrantów, a podczas jednej z nich została porwana córka Boone’a wspomniana wcześniej Jamina. Ojciec odbił ją z rąk Indian, zabijając większość z porywaczy. W późniejszej fazie walk Boone i jego oddział został otoczony przez Szaunisów. Część z nich  (w tym Boone) została adoptowana przez Indian, a nasz bohater został nazwany Sheltowee (Wielki Żółw). 

Po wielu perypetiach udało mu się pokonać Indian, a dzięki jego zasługom coraz więcej ludzi decydowało się zamieszkać w Kentucky. Miał jednak opinie odludka, wyobcowanego, takiego któremu nie pasuje mieszkanie w gęsto zaludnionych osadach. Jest to po części prawda, gdyż większość życia spędził na swoich wyprawach po lasach i górach. Doceniono jego ogromne zasługi, został podpułkownikiem milicji, a następnie szeryfem Wirginii.

Po wojnie stał się dość majętnym człowiekiem, pracującym jako handlarz mierniczy, miał również swoją tawernę. Pomimo swojego początkowego sukcesu, po kilku latach stanął na granicy bankructwa, sprzedano wszystkie jego ziemie, a samego miano schwytać i umieścić w więzieniu, co się nie powiodło.

Przeniósł się do Luizjany będącej jeszcze w rękach Hiszpanii. Tam został sędzią i dowódcą wojskowym w jednym z okręgów. W chwili, gdy Luizjana weszła w granicę Stanów Zjednoczonych Boone stracił prawa do posiadanych ziem, które udało mu się odzyskać dopiero dekadę później, w 1814. Daniel Boone zmarł 26 września 1820 roku.

 

Fusek

Zapraszamy do gry w The-West

0 razy komentowano: “Daniel BooneDodaj swój →

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>