indianskielegendy1905

Legendy indiańskie: Święta opowieść

Witaj wędrowcze! Dziś opowiem Ci prawdziwą historię ludzi z plemienia Anishinabe. Słuchaj uważnie i wynieś z niej odpowiedni nauki.

Pewnego dnia do wioski Anishinabe dołączył pewien młodzieniec. Ludzie bardzo szybko przyzwyczaili się do jego obecności, jednak nikt nie potrafił go zrozumieć. Nie chciano z nim utrzymywać kontaktu, jednakże nie potrafiono sobie tego wytłumaczyć. Przecież wykonywał wszystkie prace i zachowywał się tak samo, jak inni!
Któregoś razu młodzieniec poszedł do Starszyzny, aby dowiedzieć się, co musi zrobić, czego się nauczyć, aby zostać wojownikiem. Kiedy dostał wskazówki, odszedł na jakiś czas od wioski, aby trenować w samotności. Wrócił po kilku miesiącach i zaczął wypytywać Starszyznę, czy coś się pozmieniało w czasie jego nieobecności w społeczności, oraz dlaczego tak wiele zasad panujących w Kręgu przeczy innym. Zauważył wielu zaniedbanych starców, kaleki, samotne matki bez męskiej opieki, mężczyzn sypiających z innymi kobietami niż swoje żony. Nie podobało się to młodzieńcowi. Nie podobało mu się również to, że każdy kto coś wytworzył, zatrzymywał to dla siebie, nie dzieląc się z nikim.
Spławiony przez Starszyznę, udał się w ustronne miejsce, aby wznieść modły do Praojców i Pramatek. Złożył im ofiarę, a następnie pościł kilka dni i nocy prosząc o pomoc. W końcu ukazała mu się Pramatka, która narysowała na piasku cztery kierunki i kazała młodzieńcowi się tam udać, a uzyska odpowiedź. Młody mężczyzna nie zwlekał. Zostawił jeszcze więcej darów w podziękowaniu za pomoc i udał się w podróż.
Najpierw udał się na wschód. Tam zobaczył żurawia, który przykuł jego uwagę. Kiedy ptak odleciał, młodzieniec udał się na jego miejsce, skąd zobaczył wielkie poletko porosłe słodką trawą (żubrówka). Człowiek ponownie złożył dary Praojcom i Pramatkom, a następnie wziął się za zbieranie trawy, uważając przy tym, aby nie uszkodzić korzeni, żeby rośliny mogły odrosnąć w przyszłym roku. Zebrał tego tak dużo, że kiedy wrócił do wioski rozdał wszystko jej mieszkańcom. Sobie jednak nie pozostawił nic i udał się ponownie w podróż, tym razem na południe, gdzie znalazł tytoń i uczynił podobnie. Zebrał go, wrócił do wioski, rozdał, sam zostając z niczym i wyruszył w dalszą wędrówkę. Na zachodzie znalazł szałwię lekarską i po raz kolejny powtórzył wszystkie czynności. Na samym końcu udał się na północ. Tam zastał Praojca Cedr i ponownie rozdał wszystko, co zebrał sobie nie zostawiając nic.
Kiedy Starszyzna zaczęła go wypytywać, dlaczego to zrobił, ten spokojnie odpowiedział, że wszyscy winni być równi i mieć tyle samo. On sam ma wiedzę od Pramatek i Praojców, gdzie to zdobyć. Zapewnił też, że kiedy ludzie z wioski znowu będą w potrzebie, ponownie wyruszy w drogę i uczyni to, co teraz. Powiedział też Starszym, że czas zaprowadzić porządek w ich domostwach, a następnie w domostwach pozostałych mieszkańców. Dopiero wtedy wszystko będzie funkcjonowało, jak należy. Powiedział jeszcze, że polecono przynieść mu jeszcze jeden dar, a następnie udał się bezzwłocznie w podróż. Znalazł dolinę pełną orlich piór i po raz kolejny złożył ofiarę. Wrócił do wioski i rozdał mieszkańcom lecznicze pióra orła przedniego. Sobie nie pozostawił ani jednego. Każdemu potrzebującemu tego człowiekowi, dał po jednym piórze. Ten gest był wyrazem oporu wobec Starszyzny, co ją niezmiernie wkurzyło. Wtedy zebrała się rada społeczności, a pewien młody tancerz, syn członka Starszyzny, zgubił przypadkiem w Kręgu Tańca swoje Orle Pióro. Zakrzyknięto więc na weteranów, aby przyszli i czynili honory. Tylko jeden z nich był raniony w bitwie, więc wybór, kto ma podnieść Pióro był jednoznaczny. Gdy uniósł je z ziemi, zapytał Starszyzny, kim jest osoba, która potrzebuje Orlego Pióra? Następnie poszedł do młodej dziewczyny, która nie potrafiła chodzić i dał jej zgubę. Ona nie miała żadnego, podczas gdy tancerz wiele.

Należy dbać o to, co się ma, w przeciwnym razie Pramatki i Praojcowie zmniejszą twoje brzemię.

Red. Sunka Wakan

Zapraszamy do gry w The West

0 razy komentowano: “Legendy indiańskie: Święta opowieśćDodaj swój →

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>