bajka sep

Pieśń wojownika Sępów

Plemię Indian zebrało swój obóz i szykowało się do wymarszu o poranku. Ziemia była jeszcze lekko zmarznięta, gdy wyruszyli. Rozgrzali się marszem razem ze swoimi zwierzętami. Niedługo jednak szli sami. Spotkali inne plemię wędrowne i poznali sojuszników. Nieco zagubieni dołączyli do pierwszego plemienia, mając na celu dotarcie do rzeki. Gdy dotarli, rozpakowali się, postawili tipi, przygotowali ogniska pod tańce. Świętowano do rana, a zmęczenie ich opuściło. Usłyszeli przy muzyce różne rodzaje zwierząt. Pozostał z nimi głos sępa. Szaman zadecydował, że ten wojownik gdzieś tu jest i wzywa. No a kto usłyszy jego głos ma obowiązek dowiedzieć się,
o co chodzi. Rano więc szukano znaków na niebie, potem na ziemi suchej i spieczonej. Następnie szukano
w dymie ognisk, a w jednym znaku sęp spadał z nieba. Ponownie ruszono z misją odszukania go. Tym razem się udało się odnaleźć szkielet sępa leżący między drzewami – jego kości już bielały. Szaman nakazał zakopać go, by mógł zaznać spokoju. Tak więc zrobiono. W czasie kolejnych ognisk znów zobaczono sępa jednak krążył już spokojnie nad ich obozami. Szaman bardzo podziękował zgromadzonym, ponieważ oba plemiona zdobyły ducha opiekuńczego. Znów więc świętowano do rana. Po zakończeniu święta płomieni, rozpoczęło się święto wody. Rankiem więc wszyscy umyli się w rzece i przystąpili do połowu ryb. Proces ten był monotonny zwłaszcza przy filetowaniu i procesie suszenia i wędzenia.
Święto ziemi odbyło się wcześniej, a podczas niego wykonywano z gliny potrzebne przedmioty i zabawki.
Po święcie wody czas na święto wiatru. To nic innego, jak zawody łowieckie, wyrabianie strzał i ostrych łowieckich przedmiotów, a także jazda konno dla najlepszych wojowników. Na końcu składa się dary totemom, zwykle są to cenne przedmioty z czterech żywiołów: najlepszy przedmiot z gliny, upieczone serce cennego zwierzęcia, łuska z największej ryby i strzała, która bezbłędnie trafiła w cel. Plemię zwykle ogląda ją przez kilka dni by wiedzieć, jak robić lepsze strzały.
Przyszedł czas na podsumowanie – ostatnią uroczystość poświęconą totemom. Te stały pewnie, głęboko wkopane – niektóre bardzo stare, zanurzone w wodzie, bo rzeka zmieniła bieg. Do głównego totemu dodano małe dekoracje z żywiołu wody. Dziś to właśnie woda, zamiast ognia miała swój główny totem. Stary był przewrócony, na wpół zanurzony w wodzie – wykonany był z sekwoi drzewa, które by przetrwać potrzebuje pożarów. Najmłodszy totem nie był skończony, na wypadek jakiegoś wydarzenia. Plemię, które go robiło zdecydowało dodać tam sępa. Po wystruganiu go zostało jeszcze trochę miejsca na górze, na zwieńczenie, które kiedyś zostanie dodane.
Totemy zostały oświetlone specjalnymi wyżłobieniami w kamiennych blokach. Woda spokojnie je obmywała. Tego wieczora oba klany rozdawały sobie prezenty, bardzo dokładnie by nikogo nie pominąć. Nie liczyły się podziały i kto jaką miał rangę. Tu nawet szaman mógł dostać specjalnie wyszykowaną lalkę czy szczeniaka. Popularne były też pióra sępów tego roku. Wymieniano się nawet pomalowanymi tipi, gdyż to zagranie dawało złudne wrażenie, że oba plemiona nadal są razem nawet po rozstaniu. Wiadomo, że wrogie plemię zastanowi się dwa razy zanim zaatakuje. Przypominało to nasze choinkowe prezenty, tylko tu prezenty negocjowano. Każdy oczywiście miał po kilka prezentów, by dać je nawet tym, którzy nic nie mieli. Ci mogli podziękować,
a rzadziej odwdzięczyć się czyli “odpracować” czyjąś hojność- najprościej było przypilnować psa, przynieść drewna i suchych szyszek lub poprawić mocowanie namiotu samotnej Indiance. Po udanym rozdawaniu darów w nocy zapadała cisza wśród dogasających ogni.
Kilka dni później plemiona rozstawały się. Zakochani mogli wybrać, do którego plemienia przechodzą na cały rok lub dłużej. Tak się toczyły szczęśliwe na ogół tygodnie wśród plemion.

* Opowieść wzorowana na podstawie oryginału – “Wieczna pieśń” według plemienia Dakotów

Norrtia

Zapraszamy do gry w The-West

0 razy komentowano: “Pieśń wojownika SępówDodaj swój →

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>