pioraiindianie

Pióra i Indianie

W plemionach indiańskich Ameryki Północnej nie mieszkało dużo rozmownych ludzi. Można by raczej rzec, że wyznawali słynne słowa Sokratesa:

Natura dała nam dwoje oczudwoje uszu, ale tylko jeden język po to, abyśmy więcej patrzyli i słuchali, niż mówili.

Nie był to również naród, który się chełpił tym, co zdobył, osiągnął. Inni Indianie mogli się tego jedynie domyślić po tym, jakie np. imię nosił dany wojownik, w co był ubrany, jakie miał ozdoby (naszyjniki, bransoletki, koraliki na ubraniach) oraz po tym jakie pióra nosił we włosach. Było bardzo dużo różnych ułożeń piór, które sugerowały konkretne rzeczy, jednak dzisiaj wymienię kilka podstawowych, które odnosiły się do wojennych ścieżek czerwonoskórych.

Indianin sam sobie nigdy nie przyznawał piór. Dostawał je od Starszych w plemieniu. Za szczególne zasługi (zazwyczaj minimum 30) mógł nawet dostać pióropusz. Za każdy jeden czyn dostawał jedno pióro do pióropusza. Początkowo był on krótki, jednak z czasem, jak mężczyzna dokonywał kolejnych szlachetnych rzeczy, uzupełniał on rząd swego pióropusza przedłużając go z obu stron równomiernie.

Poniżej przedstawiam kilka wariantów wkładania piór (oczywiście wszystkie powinny być włożone pionowo we włosy)

1. 

włożenie takiego pióra we włosy oznaczało zabicie jednego wroga

2.

takie pióro natomiast pokazywało, że jego nosiciel uratował podczas bitwy rannego

3.

kiedy wojownik uratował rannych wiele razy podczas różnych bitw otrzymywał takie rozcięte pióro

4.

pióro, które miało odcięty górny koniec pokazywało, że wojownik, który je nosi podciął w bitwie swojemu wrogowi gardło

5.

pióro ucięte w taki sposób oznaczało, że mężczyzna podciął wrogowi gardło i do tego zdjął mu skalp. Chociaż wbrew temu co obecnie mówią media, zdjęcie skalpu nie było żadnym jakimś specjalnie chwalebnym czynem. Indianie nie zdejmowali zawsze skalpów. Robili to jedynie wtedy, kiedy chcieli udowodnić zabicie kogoś, chcieli zdobyć jakieś trofeum, lub potrzebowali tego skalpu do specjalnego tańca.

6.

natomiast takie pióro we włosach mówiło o tym, że wojownik je noszący zaliczył cztery dotknięcia wroga-było to uważane za najdzielniejszy czyn. Należało dotknąć lub uderzyć specjalną laską uderzeń (przeważnie była to zwykła gałąź, czasem przywiązywano do niej różne pióra i inne rzeczy)

7.

pióro włożone w taki sposób oznaczało pięć zaliczonych dotknięć wroga
Najbardziej poważane było dotknięcie żywego wroga i pozostawienie go nadal przy życiu. Najczęściej zdarzało się to wtedy, gdy dwa wrogie plemiona stały naprzeciw siebie i jeden z wojowników jechał na swoim koniu w stronę drugiego plemienia, przejeżdżał wzdłuż ich linii, uderzał laską jednego z nich i wracał do swoich. Jeżeli mężczyzna ten spadł z konia lub jego rumak został zabity przez przeciwnika to jego cały oddział natychmiast ruszał mu na ratunek i przyprowadzał z powrotem do swoich.

Red. Sunka Wakan


Zapraszamy do gry w The West

1 raz komentowano: “Pióra i IndianieDodaj swój →

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>