Bronie

Bronie z Dzikiego Zachodu

Historia broni z The West

Na wstępie zaznaczam, że z przyczyn oczywistych pominę takie kurioza jak proce czy trójząb szkieletora. Ponieważ ma być dziesięć sztuk to pięć z nich będzie bronią białą a pięć palną, przy czym do białej zaliczymy łuki.

ULU – pochodzący w prostej linii od pierwszych ludzkich narzędzi, czyli kawałka zaostrzonego kamiennego łupka. Nadal zresztą przypomina go kształtem. Z założenia nóż ten służy do oprawiania fok, morsów, czyszczenia ryb. Do dziś to niezbędnik każdej szanującej się eskimoskiej rodziny.

Colt Dragoon – leciutki, zaledwie 1,9 kg o lufie 7,5 cala Strzelał pociskami kal .44 ale naważki prochu były mniejsze niż w Walkerze i posiadał zatrzask pobojczyka zasięg skuteczny ok. 80 m, tak on również powalał konia . Nazwa Dragoon wzięła się od formacji która była jego pierwszym dużym odbiorcą, kawalerii amerykańskiej (właściwie to dragonów, przemianowani zostali na kawalerię ponad dekadę później tuż przed Wojną Secesyjną. Produkowany był w trzech modelach wojskowych i jednym kieszonkowym Colt Baby Dragoon M1849 (kal .31) . Modele wojskowe były bardzo popularne wśród osadników na południowym zachodzie, gdzie wielu użytkowników było weteranami wojny Amerykańsko – Meksykańskiej stanowiły też podstawową broń krótką kawalerzystów w początkowym okresie wojny secesyjnej.

FINKA – wygląda jak nóż typu Bowie, takie własnie noże są bardzo trwale osadzone w kulturze amerykańskiej, charakteryzuje się ostrzoną częścią grzbietową noża przy sztychu, często jest ona lekko wklęsła. Popularny stał się dzięki słynnemu Jimowi Bowie, który sławę zyskał dzięki słynnej bójce która miała miejsce w roku 1827 na piaszczystej ławicy na rzece Missisipi nieopodal miejscowości Nanchez. Po pojedynku, którego jednym z widzów był Jim Bowie, wywiązała się strzelanina. W jej trakcie Bowie został dwukrotnie postrzelony i pchnięty ostrzem szpady, ale on sam uzbrojony tylko w nóż zadźgał przeciwnika. Od grudnia 1830 roku używał noża wykonanego przez Jamesa Blacka który dla nożownictwa był tym kim Browning dla broni palnej. W 1831 roku Jim został na terenie Teksasu przez trzech mężczyzn wynajętych przez jednego z jego wrogów, Jim uzbrojony jedynie w nóż wykonany przez mr. Blacka nie tylko się obronił, ale jeszcze całą trójkę wysłał do Abrahama na piwo. Wkrótce takie noże wykonywane przez różnorakich rzemieślników stały się bardzo popularne w zachodniej części Stanów Zjednoczonych i Kanadzie. Z ciekawostek – w niektórych stanach nie wolno nosić noży tego typu, jednocześnie można nosić broń palną, tak paskudną opinię ma ten niezwykle skuteczny nóż.

REMINGTON – klasyczny i piękny, bardzo celny i popularny, doskonałej jakości i tańszey od Colta, bo podczas Wojny Secesyjnej sprzedawanego US Armii w cenie 13$ za sztukę Remingtona M1858 oraz Remingtona New Army M1863. Była to broń wysoko ceniona przez obie strony konfliktu. Porównanie z rewolwerami Colt Army i Colt Navy nasuwa się samoistnie, podstawowymi różnice to: zamknięty szkielet dzięki któremu broń była bardziej wytrzymała na uszkodzenia mechaniczne a szczerbina znajduje się na nieruchomej ramie nie zaś na kurku, uproszczona budowa wewnętrzna, szybko wymienny bęben umożliwiający wymianę „magazynka” w czasie ok. 12 s. oraz wycięcia na bębnie pomiędzy gniazdami kominków. Dlaczego piszę o tych wycięciach, otóż strzelec mógł oprzeć w nim kurek bez obawy, że ten ześlizgnie się i odpali przypadkowo komorę. W tamtych czasach rewolwer sześcio strzałowy był tak naprawdę pięcio strzałowcem, gdyż z przyczyn bezpieczeństwa jednej komory nie ładowano albo ładowano ale nie zakładano kapiszona, na pustym kominku opierał się kurek podczas przenoszenia lub jazdy (metoda powszechna po dziś dzień przy rewolwerach kapiszonowych i najstarszych wersjach rewolwerów z nabojem scalonym o iglicy umieszczonej na kurku). Rewolwer wykonywany był w dwóch kalibrach .36 Navy i .44 Army oba miały lufy o długości na ogół 8 cali. Jako ciekawostkę można dodać, że znany chyba wszystkim William Frederick “Buffalo Bill” Cody (ur. 26 lutego 1846 zm. 10 stycznia 1917) aż do śmierci używał Remingtona w wersji kapiszonowej. Rewolwer Remingtona M1858 wyprodukowano według mojej wiedzy:
Remington-Beals Army Model Revolver: Cal .44 . lufa 20 cm. Wyprodukowano 1 900 sztuk w latach 1861 – 1862 około połowę z nich sprzedano US Army. Remington-Beals Belt Model Revolver: Cal .36 lufa 19 cm. Wyprodukowano 14 500 sztuk w latach 1861 – 1862. Około 1 000 sprzedano US Navy. 1861 Army Revolver: Cal .44 Lufa 20 cm. 6 000 sztuk wyprodukowano w 1862, niemal wszystkie sprzedane US Army. 1861 Navy Revolver: Cal .36 Lufa 18,7 cm. Wyprodukowano 7 000 w 1862. Około 1 000 zakupiła US Navy.
Zamówienia wojskowe M1863 z podziałem na armię i marynarkę oraz produkcja na potrzeby cywilne to: 1863 New Model Army – produkcja: 132 000 sprzedanych egzemplarzy broni pomiędzy 1863 i 1875 (106000 szt. zakupiła US Army ). 1863 New Model Navy – Produkcja: 28.000 sprzedanych egzemplarzy broni pomiędzy 1863 i 1875. (4300 zakupiła US Navy). New Model Belt Revolver – wyprodukowano ok. 2 500-3 000 broni produkowane w 1865 i 1873 na rynek cywilny. Rewolwery tej wersji produkowano w kalibrze .36 oraz 0,38 RF bocznego zapłonu.
W rzeczywistości, Remington Army, Navy i wersja Beals, opatentowany przez wynalazcę w 1858 F.Beals ewoluowały w trzech fazach. – Pierwsza faza produkcji 1861/62. – Druga faza w 1861 z poprawionym pobojczykiem – Trzecia i ostatnia modernizacja pochodzi z 1863 i nadaje ostateczny wygląd broni.
Orginalne rewolwery Remingtona różnych wersji możecie zobaczyć np. tutaj http://www.gunsinternational.com/Reming … ?cat_id=90

TOMAHAWK – lekki toporek, broń obuchowa popularna zarówno wśród Indian ameryki północnej, jak i wśród osadników, traperów i szeroko pojętych tzw. westmanów. Zarówno bardzo skuteczna broń, jak i uniwersalne narzędzie. Produkowany był głównie przez białych, ale regionalnie różniły się pomiędzy sobą w zależności od preferencji nabywców, inne wzory podobały się Lakota, inne Seminolom a jeszcze inne preferowali traperzy z Gór Skalistych. Do najciekawszych należy połączenie toporka z fajką. Na wyposażeniu żołnierzy od czasów Rangersów Rogersa do czasów współczesnych, ich renesans w siłach zbrojnych USA rospoczął się podczas wojny w Wietnamie i ruszył z kopyta podczas wojny asymetrycznej rozpoczętej na początku XXI w. To czego można dokonać będąc uzbrojonym w tomahawk dobrze ilustruje jedna z scen filmu z 2000 roku, Patriota z Melem Gibsonem. Podczas walki można uderzać zarówno ostrzem jak i obuchem, blokować ciosy czy rzucać nim. Jeśli chodzi o rzucanie to jest o wiele łatwiejsze do opanowania rzucanie tomahawkiem niż nożem i w praktyce było znacznie częściej stosowane.

GARŁACZ – czyli w TW pistolet śrutowy, broń bardzo popularna w XVIII i pierwszych latach XIX wieku. Charakterystyczne rozszerzenie wylotu lufy w żaden sposób nie wpływa na rozrzut śrutu, za to bardzo ułatwia ładowanie zwłaszcza podczas jazdy konnej, biegu czy na rozchwianym pokładzie. Początkowo miał kształt krótkiej strzelby. Późne garłacze używane w Wielkiej Brytanii były mniejsze i były wielkości pistoletów. Z czasem zanikła także trąba i lufa zaczęła mieć jednakowy kaliber wzdłuż całej długości, a trąbę zaczęły imitować pierścienie na końcu lufy. Była to bardzo dobra broń do samoobrony, łatwa w użyciu o dużej sile obezwładnienia napastnika w bliskim dystansie.

ŁUK – w epoce dzikiego zachodu to przede wszystkim broń Indian, mało kto wie, że również biali zwłaszcza na południu stanów, korzystali z niej podczas polowań. Jego kształt, rozmiar i parametry techniczne jak np. siła naciągu zależały od regionu w jakim został wykonany, zazwyczaj był to tzw. łuk płaski lub jeśli materiał na łuk był niskiej jakości, piramidalny. Dłuższy wśród plemion zamieszkujących lesiste tereny wschodniego i zachodniego wybrzeża, niż łuki plemion prerii znacznie szerzej korzystające z nich podczas jazdy konnej.

KARABIN SHARPS – zaprojektowany w 1848 roku ( opatentowany 12 września ) i wyprodukowany przez AS Nippes w Mill Creek ( okolice Filadelfii) w stanie Pensylwania w 1850 roku.

Drugi model wykorzystał taśmę systemu Maynarda , a zachowane egzemplarze oznaczone są Edward Maynard – Patentee 1845. W 1851 roku prototyp drugiego modelu został dostarczony do firmy Robbins & Lawrence Company z Vermont, gdzie model 1851 został opracowany do masowej produkcji. z R & L Co. To właśnie tam opracowano samoblokujący się mechanizm tzw. “box-lock” Model 1851. Karabiny te są określane jako “First Contract”, było to 10 000 karabinów model 1851 – z których około 1,650 zostało wyprodukowanych przez R & L w Windsor.

W 1851 roku wykonano “Drugi kontrakt” na 15 000 karabinów, a Sharps Rifle Manufacturing Company zorganizowano jako holding z kapitałem 1000 $, mianując Johna C. Palmera na stanowisko prezesa, Christiana Sharpsa na stanowisko inżyniera, a Richarda S. Lawrence na mistrza płatnerza i nadinspektor produkcji. Sharps miał otrzymać opłatę licencyjną w wysokości 1 USD za każdą sztukę broni, a fabryka została zbudowana na terenie nieruchomości R & L w Hartford w stanie Connecticut. Model 1851 został zastąpiony w produkcji przez Model 1853. Christian Sharps opuścił firmę w 1855 roku, aby założyć własną firmę produkcyjną o nazwie “C. Sharps & Company” w Filadelfii; Richard S. Lawrence kontynuował pracę jako główny płatnerz do 1872 roku i w tym czasie opracował różne modele Sharpa i ich ulepszenia, dzięki którym karabin stał się bardzo popularny. W 1874 roku firma została zreorganizowana i przemianowana na “The Sharps Rifle Company”, pozostała w Hartford do 1876, po czym przeniosła się do Bridgeport w stanie Connecticut. Sharps z 1874 r. Był szczególnie popularnym karabinem, i posiadał co najmniej kilkanaście wersji. Wszystkie karabiny Sharpsa były jedno strzałowe ładowane odtylcowo co zwiększało ich szybkostrzelność, zasięg wersji długolufowych to ok. 900 m.

MACZETA – Koń jaki jest każdy widzi, kawał żelastwa które stało się sławne i widnieje na fladze Angoli. Ten wielki nóż służy zarówno jako narzędzie jak i broń dla ubogich. Bohater wszelkich ludowych rewolucji. Samo słowo machete to w języku hiszpańskim zdrobnienie od słowa macho.

W 1762 r. Wielka Brytania najechała Kubę w , a chłopscy partyzanci pod wodzą Pepe Antonio, radnego z Guanabacoa, używali maczet w obronie miasta. Maczeta była również najbardziej charakterystyczną bronią w okresie wojen o niepodległość w tym kraju (1868-1898), chociaż jej użycie było na polu bitwy ograniczone. Carlos Manuel de Cespedes, właściciel rafinerii cukru w pobliżu Manzanillo, uwolnił swoich niewolników 10 października 1868 r. Następnie poprowadził ich, uzbrojonych w maczety przeciwko hiszpańskiemu rządowi. Pierwszy oddział kawalerzystów wykorzystujący maczety jako broń podstawową został utworzony 4 listopada 1868 r. przez Maximo Gomeza, sierżanta urodzonego w Republice Dominikańskiej, który później został generałem naczelnym armii kubańskiej.

COLT NAVY – Choć Dragoon okazał się niezawodną bronią był zbyt ciężki dla cywilnych użytkowników. W roku 1851 pojawia się Colt Navy w kalibrze .36. Moim skromnym zdaniem jeden z największych powodów do dumy firmy Colt. Produkowany w jednym kalibrze, z czasem pojawiły się różne długości lufy, często wykonywano skracanie lufy domowym sposobem, o jego popularności świadczy ogromna ilość nielegalnych kopi wykonywanych zwłaszcza na południu stanów podczas wojny domowej. Navy zakupiła również Carska Rosja, różniły się drugorzędnymi szczegółami od wersji na rynku Amerykańskim. Wykorzystywany był w dużych ilościach przez Polaków podczas Powstania Styczniowego. Poza partiami eksperymentalnymi wszystkie posiadały oktagonalną lufę na ogół długości 7 i 1/2cala i ważył ok. 1,2 kg. W dziesięć lat później powstała nowa wersja Navy oparta na konstrukcji Colta Army mianowicie .36 Colt Navy M1861 z lufą okrągłą.
S. Bidziński o konfederackich kopiach pisze:
“Grinswold & Gunninson z Griswoldville, Georgia, zdążyli od 1862r do zniszczenia zakładów w 1864r wyprodukować około 3600 kopi Navy, zastępując stalowy szkielet Colta mosiężnym i utrzymując do numeru 1150 okrągły kształt lufy zamiast późniejszego ośmiokąta ”
“Około 500 sztuk wytworzyli Dance Brothers & Park z Columbii, Teksas, unikając sygnowania swoich kopi Dragoon i Navy o charakterystycznych płaskich szkieletach i jednakowych lufach Dragoona.”
Do najbardziej znanych użytkowników Colta Navy należeli: Wild Bill Hickok , John Henry “Doc” Holliday , Richard Francis Burton , Ned Kelly , Bully Hayes , Richard H. Barter , Robert E. Lee , Nathan B. Forrest , John O’Neill , Frank Gardiner.

Lares szkodnik
PiwoMax

0 razy komentowano: “Bronie z Dzikiego ZachoduDodaj swój →

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *