szalony

Indiańscy wodzowie – Szalony Koń

Szalony Koń (ang. Crazy Horse), a właściwie Tashunka Witko (co znaczy tyle co “jego koń jest nieposkromiony”) był wielkim duchowym przywódcą Indian plemienia Oglala. Pragnął on uzyskać niezależność Siouksów i bronić ich przed białymi.

Jego data urodzenia (tak jak i większości Indian) nie jest do końca znana. Szacuje się ją jednak na 1842 lub 1849 rok. Był synem szamana. Sam, już jako młodzieniec, zyskał sławę wojownika. W dziecięcym wieku zdołał nawet zabić bizona. Zanim ukończył dwudziesty rok życia był świadkiem masakry Indian, rozstrzelanie wodza Wielkiego Niedźwiedzia oraz zemstę Siouxów na ludziach amerykańskiego porucznika. Przez kilka lat trudnił się kradzieżą koni plemieniu Wron.

Jako dwudziestolatek stanął na czele własnego oddziału wojowników. Wiele razy występował zbrojnie przeciwko białym. Najbardziej znana bitwa, w której uczestniczył i zasłynął odegrała się nad Little Bighorn, gdzie zostały pokonane oddziały generała George’a Custer’a wraz z nim samym. Po tym zwycięstwie Szalony Koń powrócił wraz ze swoimi współplemieńcami w rodzinne strony, jednak generał Crook, z którym wcześniej walczył, nie miał zamiaru odpuścić. Tashunka Witko kontynuował więc walkę z Amerykańskimi wojskami, na czele których stał generał Nelson Miles. 8 stycznia 1877 roku doszło między nimi do starcia nad rzeką Tongue. Indiański Wódz musiał się jednak wycofać, ponieważ Miles ukrył na wozach działa, których czerwonoskórzy się nie spodziewali. Szalony Koń uciekł wraz ze swoimi ludźmi i ukrywał się jakiś czas, ostatecznie jednak (nakłoniony przez swojego wujka) postanowił się poddać generałowi Crookowi przede wszystkim przez wzgląd na swoich ludzi.

Później nie chciał opuszczać rezerwatu, nawet w celu spotkania się z amerykańskim prezydentem Rutherfordem Hayesem. Kiedy jednak żona Wodza zachorowała, musiał na chwilę opuścić rezerwat w celu zawiezienia jej do rodziców. Wtedy też został pojmany przez generała Crooka, który obawiał się próby ponownego wystąpienia zbrojnego. Szalony Koń oddał się dobrowolnie w ich ręce myśląc, że  zostanie odstawiony do rezerwatu. Kiedy jednak zauważył, że chcą go umieścić w Forcie Robinson w Nebrasce, próbował się uwolnić i uciec. Wtedy też, 5 września 1877 roku, w trakcie szamotaniny został śmiertelnie dźgnięty bagnetem.

Crazy Horse głęboko wrył się w historię Dzikiego Zachodu, dlatego też upamiętniono jego postać poprzez wykucie w skale pomnika z jego wizerunkiem. Można go obejrzeć niedaleko Custer City w Dakocie Południowej, a został on wykuty przez rzeźbiarza polskiego pochodzenia – Korczaka Ziółkowskiego.

Red. Sunka Wakan


Zapraszamy do gry w The West

0 razy komentowano: “Indiańscy wodzowie – Szalony KońDodaj swój →

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *