wyróżniający

Indiańskie gry i zabawy

Indianie mieli bardzo dużo przeróżnych zabaw. Większość z nich to gry zręcznościowe. Miały one na celu (oczywiście poza dobrą zabawą) doskonalenie posługiwania się bronią, rozwijanie swojej siły fizycznej, zahartowanie, zaszczepienie w młodzieży ducha walki i rywalizacji.
Na dziś przygotowałam krótki opis kilku z tych gier. Zapraszam do lektury :)

 

Równoważnia Indiańska   równoważnia

 

Bardzo popularna gra zręcznościowa dla dwóch osób. Jest też bardzo prosta jeżeli chodzi o przygotowanie potrzebnych “materiałów”. Otóż… Wystarczą nam dwa stosunkowo krótkie i niezbyt grube drewniane kołki, jeden długi i odrobinę cieńszy od tych pierwszych oraz dwa dłuższe, stosunkowo cienkie kije (tak jak widać na obrazku powyżej). Zawodnicy stają na dwóch końcach. Ich celem jest zrzucenie drugiej osoby z równoważni. Nie można uderzać drugiej osoby, ale można uderzać jej kij, na którym się podpiera. Wskazane jest również próbować przesuwać równoważnię na kołkach wykorzystując balans ciała. Z racji krągłości belek, można się przemieszczać zarówno w kierunkach przód-tył jak i prawo-lewo.

Bizonie Jądra
VLUU L310W L313 M310W / Samsung L310W L313 M310W

Jest to gra zespołowa. Niegdyś używano do niej prawdziwych jąder bizona (najczęściej grano w nią po zakończonych polowaniach), obecnie jest to po prostu mocno zszyta gruba skóra wypełniona w środku mocno upchanymi skórzanymi kawałkami. Nie ma ograniczeń co do ilości uczestników. Każdy gracz musi przygotować sobie stosunkowo prosty kij sięgający mu powyżej pasa. Na wyznaczonym “boisku” montowane są dwie bramki w postaci obręczy zawieszonych w powietrzy na wysokości 30-50 centymetrów. Gra zaczyna się od środka, uczestnicy biegają próbując odebrać przeciwnikowi jądra. Ich celem jest wrzucenie ich do bramki przeciwnika. Indianie nigdy nie liczyli czasu, więc gra się często ciągnęła długimi godzinami. Rzadziej liczono punkty, częściej było to traktowane jako dobra rozrywka.

Czaszka Bizona
czaszka bizona

Gra zaczyna się w momencie jak słońce chowa się za horyzontem. Organizatorzy chowają w lesie czaszkę bizona (obecnie zazwyczaj np. sarny). Uczestnicy dzielą się na grupy i wspólnie przeszukują las. Wygrywa drużyna, która pierwsza znajdzie czaszkę (co po ciemku wcale nie jest łatwe!)

Strzelanie (rzucanie) do celu11792051_868094473238650_6330823068964378556_o

Do tego typu konkurencji można było używać przeróżnych narzędzi oraz przedmiotów. Od najzwyklejszych kamieni, poprzez noże, tomahawki do łuków. Za tarcze służyły różne rzeczy. Czasem to były tarcze trzcinowe, które wcześniej sami robili, innym razem było to wyznaczone miejsce na ziemi, a jeszcze kiedy indziej był to kawałek deski z otworem w środku, przez który miała się przedostać strzała (tylko w przypadku łuku), bądź też bez otworu jeżeli używaliśmy innych broni.

Podchody
11794221_866249836756447_3601835492019720272_o

Podchody odbywały się na odrobinę innych zasadach, niż mamy obecnie. Dzielono się na dwie grupy. Każda z nich wybierała swojego przywódcę. Podchody trwały zwykle od dwóch dni do tygodnia. Gra opierała się jako “symulacja” prawdziwej wojny międzyplemiennej. Tak więc odbywały się liczne nocne wyprawy do obozu wroga, żeby podsłuchać co ten planuje, były też porwania, niewola, odbicia, snucie taktycznych planów i wiele wiele innych. Robiono to jednak bez użycia ostrej broni.

Wyścigi
11794046_866664750048289_5940438359693443450_o

Wyścigi miały przeróżną formę. Większość była indywidualna, ale zdarzały się również grupowe. Ścigać można się było np. pływając, biegając (utrudnieniem była woda w ustach, której nie można było połknąć), pokonując “tor przeszkód”, pływając canoe, jeżdżąc konno. Często na trasie były różne naturalne utrudnienia, z którymi uczestnicy musieli sobie poradzić. Nie polegało to na bezmyślnym pędzeniu przed siebie. Trzeba było myśleć i to najczęściej bardzo szybko myśleć, jaką decyzję podjąć w danej sytuacji, żeby nie stracić cennego czasu, kiedy np. canoe zawróciło, albo wpadło w roślinność, co znacznie utrudniało poruszanie się.

Red. Sunka Wakan

 


Zapraszamy do gry w The West

0 razy komentowano: “Indiańskie gry i zabawyDodaj swój →

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *