previous arrowprevious arrow
next arrownext arrow
Shadow
Slider


Dziennik The West

Jak stać się szopem cz. 3

Gdy okazało się, że jedzenie trzeba najpierw zdobyć, wrzask niósł się jeszcze dalej. Głodne szopy nie dawały za wygraną, aż niosło się echo. Wyruszył wiec do znajomej wiewiórki, a ta pokazała mu orzechy i grzyby, które były jadalne. Na grzybach panoszyły się ślimaki, więc te powyjadał na śniadanie. Resztę zaniósł rodzinie, która bez skrępowania wyjadła wszystko na jego oczach.
Wrócił nad staw, gdzie wydra dowiedziawszy się o wszystkim i plotkując ze swoim bratem, złowili mu wielką rybę i życzyli szczęścia. Ciągnął ją uparcie, gdy natrafił na czaplę, myśląc że to jego znajoma przywitał się lecz ta chciała mu zabrać rybę. Kuła dziobem, próbowała podnieść rybę ale bez skutku. Gdy był u kresu sił, z domu wypadły wszystkie młode szopy drąc się z uciechy. Wrzawa spłoszyła czaplę.
Przed dom wyszła też jego siostra stwierdzając, że jeszcze musi się nauczyć pilnować jedzenia.
Wstał wcześnie, gdyż wcześnie wszyscy zgłodnieli. Nie mogąc już znieść wszystkich pisków, za pozwoleniem siostry wyszedł z nimi nad staw, by razem z wydrami nauczyć ich pływać i łowić. Od tej chwili wydry stały się przyjaciółmi rodziny. Choć każde wiecznie było łase na rybę, to bardzo się lubili.
Wrócił do siostry mieszcząc się już w drzwiach i starał się namówić ją do jedzenia. Pocieszał i nawet przygotował całe danie. Nie pomogło.
Gdy wydry przyprowadziły rozświergotane maluchy (młode szopy ćwierkają tak jak ptaki) została z siostrą szopa, by ten mógł iść i się najeść w spokoju.
Rady doświadczonej wydry poskutkowały wyjściem i rozruszaniem wszystkich domowników. Wszyscy w pogodnych nastrojach spędzili ten dzień.
Nie przejmował się jagodami, korzonkami, jeżynami, które były blisko niego, nie był już głodny, dał rade złapać formę fizyczną odpowiednią do jego masy.
Przez ten krótki czas nauczył się jak utrzymać siebie i rodzinę swojej siostry, nigdy nie przypuszczał, że zrobi tak duże postępy w tak wymagającym jesiennym okresie.

* Opowieść wzorowana na podstawie oryginału – “Leniwy Królik”  plemienia Algonquin

Norrtia

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *