artykuł

Mikmakowie

Drodzy Czytelnicy!

W dzisiejszym wpisie opowiem trochę o jednym z plemion indiańskich, które skupiało się w głównej mierze nie na walkach o terytoria, tylko głównie na polowaniach na różne zwierzęta. Mowa tutaj o plemieniu Mikmaków.

Mikmakowie zamieszkiwali wschodnie tereny Kanady i północno-wschodnie tereny Stanów Zjednoczonych. Do ich terenów zalicza się chociażby: Nową Szkocję, Wyspę Księcia Edwarda, północny brzeg Nowego Brunszwiku i dział wodny rzeki Świętego Jana, część Nowej Fundlandii, włącznie z wyspami Zatoki Świętego Wawrzyńca oraz St.Pierre i Miquelon.

Na czele plemienia stał przeważnie wielki szef, który był określany mianem kjisaqmaw. Posiadał on swojego doradcę, z którym ustalali tereny łowieckie dla poszczególnych rodzin. Jeśli chodzi o polowania, to członkowie plemienia przeważnie polowali na morświny czy też wieloryby. W zimie rozbijali swe obozy w głąb kraju ale zawsze nad jeziorami lub rzekami, gdzie specjalizowali się w połowach węgorzy i innych stworzeń wodnych.

Wielu Mikmaków praktykuje wiarę katolicką, jednak są Indianie z tego plemienia, którzy praktykują własną religię. Wśród członków plemienia panuje mit, według którego zło i niegodziwość wśród ludzi powoduje to, że ludzie wzajemnie się zabijają. Mikmakowie mieli także trzy główne poziomy przekazywania ustnych tradycji. Są nimi mity religijne, legendy a także folklor.

Język micmac jest częścią rodziny języka algonkin, a jego dziedzicznym językiem jest proto-algonkin. Najwcześniejszymi śladami języka pisanego są hieroglify pisane na korach brzozowych oraz w kryjówkach zwierzyny. Nauka języka jest wprowadzona do szkół w rezerwatach jako część programu nauczania.

Olimpus

Zapraszamy do gry w The-West

0 razy komentowano: “MikmakowieDodaj swój →

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *