previous arrowprevious arrow
next arrownext arrow
Shadow
Slider

Dziennik The West

“Wojna o kości”

Wojnę Kości można porównać do gorączki złota w Klondike. Trwała ona od 1877 do 1892 roku, nie była to zwykła wojna, bo nie często dochodziło podczas niej do strzelanin, jednak tak nazywa się ten okres. Był to czas wzmożonych odkryć paleontologicznych prowadzonych przez wspomnianego już w jednym z wcześniejszych artykułów Edwarda D. Copa oraz Othniel’a C. Marsh’a.

Paleontolodzy podczas tego okresu prowadzili wiele wypraw paleontologicznych, podczas których często dochodziło do niszczenia sobie nawzajem wydobywanych kości, rozkradania ich, przekupywania współpracowników, by Ci sabotowali wykopaliska. Często dochodziło między nimi do potyczek na słowa, podważali swoją wiarygodność w artykułach, które publikowali – wytykali sobie błędy, które często pojawiały się po obu stronach, tak też było w sprawie złożenia szkieletów dwóch dinozaurów, u których panowie umieścili czaszkę, po przeciwnej stronie, co szybko zostało zauważone i wytknięte przez drugiego paleontologa.

Wojna ta trwała w najlepsze, paleontolodzy często prócz środków, które otrzymywali od sponsorów (np. od Akademii Nauk Przyrodniczych w Filadelfii), wykorzystywali też swój prywatny majątek, co doprowadziło ich na skraj bankructwa.

Okres ten doprowadził do odkrycia ponad 142 nowych gatunków dinozaurów. Panowie pracowali tak szybko, że często dochodziło do “powtórnego odkrycia” dinozaura, który już wcześniej został przez kogoś sklasyfikowany. Podobnie jak ekstremalne wydobycie skamieniałości prowadzone przez Barnum Brown’a, tak i Edward D. Cope i Othniel C. Marsh zapisali się w na kartach historii amerykańskiej paleontologii.


Zapraszamy do gry w The West

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *